<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d30789381\x26blogName\x3dkiwikommer\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dSILVER\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://kiwikommer.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3dnl_BE\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://kiwikommer.blogspot.com/\x26vt\x3d-5153089024053065817', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Zuchtjes en pufjes aan de linkeroever

woensdag, november 21, 2007

Wat een mens al niet afziet uit eigen initiatief.

Zo kiezen ze na een stressvolle dag vol schooltaken en verwarrende gedachtes niet om lui in de zetel te liggen, en gewoon als een zombie naar TV te kijken, maar krijgen ze het idee om minstens twee maal per week het nachtelijke Antwerpen te trotseren.

Zo kiezen ze om via hippe-tunnels (=tunnels die zo hip zijn dat er hippe afrekeningwaardige videoclips opgenomen worden)




de linkerkant van de scheldeoever te vullen met pufjes en zuchtjes en andere joggeluiden. Zo kiezen ze om bij de Kennedytunnel even te rusten en te kijken naar de lichtjes van het stad.

Geen dagelijkse zorgen, geen zagende mensen, geen nutteloze gedachtes. Gewoon stilte.

Die fiere kathedraal, die leuke KBC toren, dat indrukwekkende Justitiepaleis. Allemaal overgoten door lichtjes.

Nooit gedacht dat ik daar zo van kon genieten.

simpelweg geniaal

dinsdag, november 13, 2007

En het geschiedde

vrijdag, november 09, 2007

Werkelijk onoverwinbaar, dat ben ik vanaf dit eigenste moment.

Heuse aanvallen van een half Marokkaanse half Limburgse half homofiele vechtersbaas kon ik met gemak afwenden. Gigantische afstanden overbruggend keek ik naar die schone nachtelijke lichtjes van het stad en zijn fiere kathedraal op die schone linkerkant van de schelde.

Allemaal ter voorbereiding van die ene jury. Die ene krachtmeting. Die ene tussentijdse presentatie.

Het geschiedde, en het ging allemaal goed.


Ohja, en dit is dus mijn fameus concept voor een volautomatisch voetbalveldenlijntrekmachine.